Hartelijke dank voor je reactie. Ik ben het echter niet helemaal met je eens. Als je in een fysieke winkel koopt, betaal je ook voordat je het product mee naar huis neemt. Ik ben jurist voor ondernemers en schrijf mijn blogs gericht aan hen. Ik wijs hen op de wettelijke regels en hoe daar in de praktijk mee omgegaan kan worden. Vandaar ook de openingszin dat ik begrijp dat ondernemers bij een verkoop op afstand wellicht bang zijn hun centen niet te krijgen. Zoals in de blog ook aangegeven mag de ondernemer bij producten op afstand geen 100% vooruitbetaling eisen en dat volgt inderdaad uit EU-wetgeving.

Beste Alex,

Ik vraag me af wat precies je punt is?
Wanneer je meerdere opties aanbiedt, wordt de consument niet tot vooruitbetaling gedwongen maar maakt de consument die keuze zelf. In de wet staat dat je de consument niet mag dwingen, dat doe je dan ook niet.

Ik citeer artikel 6:231 sub a BW:

“algemene voorwaarden: een of meer bedingen die zijn opgesteld teneinde in een aantal overeenkomsten te worden opgenomen, met uitzondering van bedingen die de kern van de prestaties aangeven, voor zover deze laatstgenoemde bedingen duidelijk en begrijpelijk zijn geformuleerd.”

Wanneer de verkoper meerdere bedingen aanbiedt waarbij het beding de consument in sommige gevallen tot vooruitbetaling verplicht dan doet hij dat met het oogmerk om die bedingen in meerdere overeenkomsten op te nemen. Het moment van betaling betreft niet de kern van de prestaties. Een webwinkel die meerdere betaalopties aanbiedt in een bestelproces biedt een keuze uit algemene voorwaarden.

Bedankt voor je vraag. Een consument mag niet tot vooruitbetaling gedwongen worden. Om te zorgen dat er geen sprake is van dwang, moet je dus ook andere betaalopties aanbieden waarbij niet 100% vooruitbetaald hoeft te worden. Je mag wel degelijk een opslag in rekening brengen voor een betaaloptie maar dit mag niet meer zijn dan dat je zelf kwijt bent aan gebruik van die betaaloptie.

Op grond van de wet kun je afwijken van de regel dat een consument tot vooruitbetaling van ten hoogste de helft van de koopprijs kan worden verplicht, namelijk door dit in een individuele overeenkomst met de consument overeen te komen en dus niet in algemene voorwaarden. Wanneer je meerdere betaalopties aanbiedt in een bestelproces en de consument zelf expliciet een keuze kan maken, dan is er sprake van een individuele overeenkomst en niet van algemene voorwaarden.